1 กันยายน 2554
วันนี้วันเกิดผม
...
30 แล้วครับ ไชโย!
ช่วงอายุที่ไม่ได้ถวิลหามันมาถึงแล้ว!!!
...
ปีนี้หน้าเบื่อ
ไม่มีโทรศัพท์จากแม่
จะโทรไปก็ไม่มีตังค์
เลยได้รับแต่คำอวยพรจากเพื่อนๆ เต็มหน้า Facebook
...
1 ปีก่อน ที่ผมได้รับคือข้อความอวยพรวันเกิดจากแฟน
ที่ส่งมาให้ทันทีที่ข้ามวันที่ 31 สิงหาคม
แต่ปีนี้ แม้แต่เพื่อนในทีมนิยายที่สนิทกันมากๆ ก็ยังลืมวันเกิดผม
...
น่าเศร้าดี
...
วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะได้ใช้รถมอเตอร์ไซต์ของที่ทำงาน
ก็เลยพาเจ้าชิวชิวไปเที่ยวด้วยซะหน่อย
มีแต่คนสนใจกันเพราะไม่นึกว่าผมจะเล่นตุ๊กตาลูกหมากับเขา
ผมได้แต่บอกไปสั้นๆ ว่า
"ลูกชายผมน่ะ"
...
ก็ไม่ได้โกหกนี่
แฟนผมให้มาเมื่อ 17 สิงหาคมปีที่แล้ว
และมันก็เป็นลูกชายตัวน้อยๆ ที่ผมนอนกอดอยู่ทุกคืน
แม้วันนี้ผมกับแฟนจะเป็นแค่อดีตที่ไม่มีทางจะกลับมาบรรจบกันได้อีก
แต่ผมก็จะเก็บมันเอาไว้
แม้คนๆนั้นจะไม่เห็นค่าของมันอีกแล้วก็ตามที
...
ส่งท้ายด้วยบันทึกจาก facebook
พ่อแม่พี่น้องทุกท่าน วันนี้ผม 30 แล้วฮะ
ช่วงชีวิต 1 ปีที่ผ่านมา ผมได้ประสบการณ์อะไรใหม่ๆ เพิ่มขึ้นอีกเยอะแยะ ทั้งได้เปิดซิง,
มีแฟนคนแรกในชีวิต, ถูกอดีตแฟนและผัวมันขู่ฆ่า, ยกพวกกันไปข่มขู่คู่อริที่มาขู่ฆ่า,
ได้เพื่อนกลุ่มใหม่ๆ , ได้เจอหัวหน้าที่เป็นคนจริง, ได้รับประสบการณ์รถล้มเกือบตายคาถนน,
ไ้ด้รู้สันดานของญาติผู้ใหญ่บางคนและได้ลูกชายเป็นเจ้าหมาน้อยหน้าตางงๆ ที่ชื่อว่า ชิวชิว ซึ่งเป็นสิ่งตกค้างจากอดีตแฟน
...
ทั้งหมดนี้ ทำให้ผมเติบโตขึ้น ปีนี้ ปีที่ย่างเข้า 31 ผมจะเอาประสบการณ์ 30 ปีที่ผ่านมา
มาใช้นำทางชีวิตผมให้่ดีขึ้นต่อๆ ไปและหวังว่าจะได้เจอประสบการณ์อะไรใหม่ๆ เข้ามาในชีวิตมากขึ้นกว่านี้อีก
ท้ายนี้ แม่ครับ ขอบคุณที่ให้หินเกิดมา หินอาจเป็นลูกที่แย่ที่สุดที่แม่เลี้ยงมา แต่หินก็รักแม่นะครับ พระคุณแม่ ชาตินี้ยันชาติหน้าหินก็ตอบแทนไม่หมดครับ
ถึงเป็นลูกแย่ๆ แต่ก็รักแม่นะ
หิน
ณัฐวุฒิ รัฐนวธรรม
วันนี้วันเกิดผม
...
30 แล้วครับ ไชโย!
ช่วงอายุที่ไม่ได้ถวิลหามันมาถึงแล้ว!!!
...
ปีนี้หน้าเบื่อ
ไม่มีโทรศัพท์จากแม่
จะโทรไปก็ไม่มีตังค์
เลยได้รับแต่คำอวยพรจากเพื่อนๆ เต็มหน้า Facebook
...
1 ปีก่อน ที่ผมได้รับคือข้อความอวยพรวันเกิดจากแฟน
ที่ส่งมาให้ทันทีที่ข้ามวันที่ 31 สิงหาคม
แต่ปีนี้ แม้แต่เพื่อนในทีมนิยายที่สนิทกันมากๆ ก็ยังลืมวันเกิดผม
...
น่าเศร้าดี
...
วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะได้ใช้รถมอเตอร์ไซต์ของที่ทำงาน
ก็เลยพาเจ้าชิวชิวไปเที่ยวด้วยซะหน่อย
มีแต่คนสนใจกันเพราะไม่นึกว่าผมจะเล่นตุ๊กตาลูกหมากับเขา
ผมได้แต่บอกไปสั้นๆ ว่า
"ลูกชายผมน่ะ"
...
ก็ไม่ได้โกหกนี่
แฟนผมให้มาเมื่อ 17 สิงหาคมปีที่แล้ว
และมันก็เป็นลูกชายตัวน้อยๆ ที่ผมนอนกอดอยู่ทุกคืน
แม้วันนี้ผมกับแฟนจะเป็นแค่อดีตที่ไม่มีทางจะกลับมาบรรจบกันได้อีก
แต่ผมก็จะเก็บมันเอาไว้
แม้คนๆนั้นจะไม่เห็นค่าของมันอีกแล้วก็ตามที
...
ส่งท้ายด้วยบันทึกจาก facebook
พ่อแม่พี่น้องทุกท่าน วันนี้ผม 30 แล้วฮะ
ช่วงชีวิต 1 ปีที่ผ่านมา ผมได้ประสบการณ์อะไรใหม่ๆ เพิ่มขึ้นอีกเยอะแยะ ทั้งได้เปิดซิง,
มีแฟนคนแรกในชีวิต, ถูกอดีตแฟนและผัวมันขู่ฆ่า, ยกพวกกันไปข่มขู่คู่อริที่มาขู่ฆ่า,
ได้เพื่อนกลุ่มใหม่ๆ , ได้เจอหัวหน้าที่เป็นคนจริง, ได้รับประสบการณ์รถล้มเกือบตายคาถนน,
ไ้ด้รู้สันดานของญาติผู้ใหญ่บางคนและได้ลูกชายเป็นเจ้าหมาน้อยหน้าตางงๆ ที่ชื่อว่า ชิวชิว ซึ่งเป็นสิ่งตกค้างจากอดีตแฟน
...
ทั้งหมดนี้ ทำให้ผมเติบโตขึ้น ปีนี้ ปีที่ย่างเข้า 31 ผมจะเอาประสบการณ์ 30 ปีที่ผ่านมา
มาใช้นำทางชีวิตผมให้่ดีขึ้นต่อๆ ไปและหวังว่าจะได้เจอประสบการณ์อะไรใหม่ๆ เข้ามาในชีวิตมากขึ้นกว่านี้อีก
ท้ายนี้ แม่ครับ ขอบคุณที่ให้หินเกิดมา หินอาจเป็นลูกที่แย่ที่สุดที่แม่เลี้ยงมา แต่หินก็รักแม่นะครับ พระคุณแม่ ชาตินี้ยันชาติหน้าหินก็ตอบแทนไม่หมดครับ
ถึงเป็นลูกแย่ๆ แต่ก็รักแม่นะ
หิน
ณัฐวุฒิ รัฐนวธรรม
